i3e-dwz ❤ 東方神起 & SUJU * ปาร์คยูชอน...รักคุณมันผิดมั๊ย ?

สวัสดีค่ะ ดิวกลับมาแล้ว...
ไม่ได้ไปไหนมาหรอกค่ะ *-*
แค่กลับมายิ้มอย่างบ้าคลั่งได้อีก หลังจากที่โดนว่ามาเยอะเรื่องที่ร้องไห้ฟูมฟายบ่อยเกิ๊น

หลายคนอาจจะไม่รู้...หรือบางคนรู้แล้ว ก็จะบอกอีกค่ะ
ดิวเป็นน้องคนสุดท้องของครอบครัว...*

อ่า แต่ดิวมีทั้งน้องชายและน้องสาวเลยนะ!!
เป็นน้องๆสมมติของดิว นะ อยากมีก็หามาจนได้~เชื่อเลย

พอดีได้รับเมลล์ของน้องๆ พอก็อปมาแล้ว เจือกผิดพลาดกดลบเมลล์ไปทั้ง2ฉบับ
ซึ่งมัน....บ้าโคตร~~~

ช่างมันเถอะค่ะ มาดูเมลล์จากน้องสาวดิวก่อนดีกว่า

To . พี่ปาร์ค . . .
พี่ปาร์ค ...น้องซีไง ยังจำกันได้ใช่มั๊ยล่ะ
แต่ซีมีเรื่องจะบอกว่าถ้าซีไม่ได้ดูรูปพี่ปาร์ค ป่านนี้เราคงจะกลายเป็นคนไม่รู้จักกันไปแล้วล่ะ...
ซีจำได้ว่า 5 พฤศจิกายน เป็นวันเกิดของพี่
ซีจำได้ว่า สีเขียว สีแดง เป็นสีที่พี่ปาร์คชอบ
ซีจำได้ว่า พี่ปาร์คเต้นเก่ง...เที่ยวเก่ง...คุยเก่ง และ กินเก่ง
ถูกใช่มั๊ยเนี่ย 55+
ถึงตอนหลังผ่าตัด ซีจะไม่ได้เห็นหน้าพี่ปาร์ค แต่ว่าก็มีคนคอยบอก คอยพูดให้ฟัง
ว่ายังมีคนบ้าอีกคน ที่บ้าได้ในทุกอย่างที่ชอบ...
บ้าทงบัง บ้าซูจู บ้าโรตีบอย บ้าป็อปคอร์น บ้าฟิค บ้าของออฟฟิเชียล.... เอ้อ ยังไม่หมดนะนี่^^
เป็นไง ซีจำได้หมดเน้~~

เราไม่ได้อยู่ใกล้ๆกันก็รู้อยู่..แต่ซีรักพี่ปาร์คน๊า รักมากเลยแหละ
นั่นอาจจะเป็นเพราะซีไม่ค่อยสนิทกับพี่ๆของตัวเองเลยมั้ง เป็นน้องที่แย่จริงๆ
- -*
ไดอารี่สีแดงที่พี่ปาร์คให้ซีก่อนผ่าตัดซีก็ยังเก็บมันไว้ อย่างดี
อ๊า ไม่รู้จะเขียนอะไรแล้วอ้ะดิ เอาเป็นว่า ซีรักพี่สาวมากๆเลยน๊า~
From . " I'm SEA "

แล้วน้องก็แนบลิงค์เพลง " My littile princess " มาด้วย
ซีจ๋า เหมือนเราเป็นคู่รักยูริกันเลยเนอะ ( ก๊ากกกก )

ทีนี้มาถึงเมลล์ของน้องชายค่ะ

Hi~~~!!!!!
Nuna.... I miss u ,,, miss u ,,, miss u --- Ahhhh!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
ภาษาไทยดีกว่าครับ เดี๋ยวพี่สาวมึน เนอะ *-*
กลับจากไทยมา จะบอกว่าคิดถึงหมดเลย คิดถึงทุกๆอย่างที่นั่น
อ่า พี่สาว ผมกินบะหมี่อยู่ล่ะครับ อร่อยที่สุดในโลกเลย
ไอ้ที่พวกพี่สาวพาไปกิน... อะไรนะผัดไทย เหอออ ไม่รู้>.< อร่อยครับ
พี่สาว...ผมคุยกับพวกฮยองแล้ว ไม่มีปัญหาครับ อย่างที่บอกไง ฮยองใจดี~
เค้าไม่ฆ่าน้องชายดีๆอย่างซังแจจุนคนนี้หรอก เอาซี่~~~~
พี่สาว .. ซิงเกิลของ ซิง กำลังจะตามไปนะครับ อย่าเพิ่งนึกถึงตอนที่ผมบอกว่า
"ลืมฮะ" เพราะจะทำให้พี่สาวเซ็งขึ้นมาอัติโนมัติ ผมรู้--
แต่จริงๆนะ ผมหยิบมาวางไว้ข้างๆกระเป๋าเสื้อผ้าก่อนจะไปอินชอน
แล้วพอผมจะไป ผมลืม...ได้ยังไงไม่รู้ครับ ขอโทษครับ ...
เดือนหน้าผมต้องสอบอีกแล้ว...ไม่ชินมันซักที ก็ไอ้สอบคอร์สร้องเพลงนี่แหละ
หนักใจครับ หนักใจ - -" คราวนี้สอบกันเป็นกลุ่ม ผมพาเค้าล่มแน่เลย kkkkkkเอาดิ่ ลองดู
คอร์สเต้น ผมว่า...พุงซอน มันง่ายไป...เลยแย้งเพื่อนๆ แล้วไปๆมาๆตัดสินใจใหม่ มิราเคิ่ล~~
มันไม่ต่างกันเลย เนอะ!!
ยังไงต่อดี...มีเรื่องจะบ่นจะคุยจะอวด เยอะแยะ แต่เดี๋ยวพี่สาวเบื่อ
เอาเป็นว่าเดี๋ยวเมลล์ฉบับต่อๆไป ผมจะบ่นๆๆๆอะไรที่ค้างอยู่ให้หมด นะ *-*
งั้นผม บ๊ายบายเลยนะครับ
เลิกร้องไห้นะพี่สาว...คยูฮยอนฮยองดีขึ้นแล้วนะครับ ไม่ร้อง ๆ นูน่าถึก.........(พยอน) แห้ะๆ
.....재재krab~*-*

น้องแนบรูปพี่แจจุงมาด้วย...เปลี่ยนข้อความในช่องขาวๆ แกกะให้ชั้นกินเด็กใช่มั๊ยเนี่ย ซังแจจุน!!!

ตอนนี้ดิวกำลังยิ้ม...กับทุกๆสิ่ง ทุกๆอย่าง
เวลายิ้ม อะไรมันก็ดีไปหมด...ถึงเวลาดิวยิ้ม โลกมันจะแคบก็เหอะ(ตามันปิด)
โลกแคบ...แต่ก็มีความสุข
เพราะญาติๆพี่ๆน้องๆลูกๆหลานๆเหลนๆ ไม่ใช่ละ...-*-
พวกเค้าบอกว่าถ้าดิวไม่ยิ้ม จะกลายเป็นหน้าบึ้งๆโดยปริยาย...ได้ไงอ่ะ??
แต่ดิวคงไม่ยิ้มตลอดเวลาหรอกนะคะ อนาคตอีกยาวไกล
โรงพยาบาลจิตเวชคงไม่ใช่อนาคตที่ดีเท่าไหร่
แค่ดิวไม่เครียด แค่ดิวมีความสุขกับชีวิตทุกวันนี้...อะไร อะไร ก็ออกจะดี ..ดีไปซะทุกอย่างเลย

ถ้าดิวไม่ยิ้ม...เวลาที่ทุกๆคนมาอ่านบล็อค ก็จะไม่ค่อยยิ้ม...
อ้ะ ไม่เชื่อลองอ่านเอนทรี่นี้กับเอนทรี่ที่แล้วสิ

เพราะฉนั้นหลังจากนี้เวลาที่ทุกๆคนได้อ่านบล็อคดิว...จะมีรอยยิ้ม ยิ้มน้อย ยิ้มใหญ่
แล้วคุณพบกับ ปาร์คบีดิว / ปาร์ควลาลี / นังดิว ... คนที่ร่าเริงตลอดเวลา
ดิวสัญญาค่ะ ^^